“Superleuk”,”Nu al gedaan?”,”…”. Dit waren veel gehoorde reacties over het jeugdweekend 2011. Dit jaar waren we aanwezig in vakantiehuis de Heksenketel te Lanzerath.

Toen uiteindelijk iedereen aanwezig en gesetteld was op zijn kamer werd de avond begonnen met een lekkere spaghetti. Vervolgens werden er enkele spelletjes gespeeld in de woonkamer zoals show-it, regenwormen en chapeau, en werd er met veel lawaai tafelvoetbal gespeeld op zolder. Na deze gezellige avond kroop iedereen in bed om de volgende ochtend met een fris hoofd aan de dag te beginnen.

Die volgende dag stond er namelijk een 11km lange wandeling op het programma. De wandeling vertrok aan het stuwmeer van Butgenbach en ging richting het stuwmeer van Robertville. Maar natuurlijk moesten we eerst ontbijten en een lunchpakketje maken voor onderweg. Dankzij Dirk en Ine konden we onze sandwich beleggen met spek en ei. Een ideale lunch voor zo’n stevige wandeling doorheen de velden en bossen.

Net voor de middag zijn we vertrokken. Toen we in de helft van onze wandeling waren, werden we opgehouden door hevige regenval. We zijn eerst gaan schuilen onder de bomen en daarna in een hutje langs de baan. Hier kregen we de kans om ons lunchpakket te nuttigen en terug op krachten te komen. Daar hebben we dan besloten om terug te keren naar het beginpunt van de wandeling.

Eenmaal thuis was de warmte van de haard en de douche meer dan welkom. Al gauw vielen de meeste in slaap onder dekens in de zetels. Toen iedereen weer bekomen was, konden we beginnen aan een heerlijke barbecue. Nadat iedereen zijn buikje vol had gingen we buiten enkele spelletjes spelen en de warmte en gezelligheid van de barbecue opzoeken. Hierbij werd de fles Corsendonk ontkurkt en leeggedronken. De laatste avond werd voor de ene al wat later dan voor de andere.

De volgende ochtend konden we blijven liggen, hier werd door veel mensen gebruik van gemaakt om slaap in te halen. Na het ontbijt volgde natuurlijk het opruimen van de slaapkamers en de rest van het huis. Na het middageten vertrokken we naar Devalkart. Dit was een zeer avontuurlijke en uitdagende activiteit waarbij iedereen met een go-cart van een skipiste mocht rijden. Sommigen behaalden een behoorlijke snelheid in tegenstelling tot diegenen die al wat voorzichtiger waren. Iedereen was blij dat ze nog een tweede keer mochten afdalen.

Na deze avontuurlijke rit kwamen we bij de pizzeria aan. Hier wachtte een heerlijke afsluiter van het weekend op ons. Nog even werd er terug geblikt op de voorbije dagen vooraleer we huiswaarts keerden. Iedereen stapten moe maar voldaan in de auto richting Turnhout.

 Yannick Borghmans